- - - - - -
A+ R A-

Przykładowe ćwiczenia stymulujące rozwój integracji sensorycznej

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Stymulacja systemu dotykowego:

Przezwyciężanie nadwrażliwości dotykowej, doskonalenie czucia, różnicującego.

Pomoce: ścinki tkanin o różnej fakturze- gąbki, futerka, szczoteczko różnej twardości,  piórka woreczek lub  pudełko z otworami zawierające rozmaite przedmioty do rozpoznawania dotykiem., pudło/miska z grochem, ryżem, kaszą itp.

-odnajdowanie przedmiotów w pudełku ze ścinkami,

-zabawa pianką do golenia,

-odgadywanie przedmiotów z zamkniętymi oczami.

Stymulacja przedsionkowa: - w zaburzeniach mechanizmów postulanych, obniżonej obustronnej integracji ruchowej.

- Podskoki: obunóż, na jednej nodze, przeskakiwanie z nogi na nogę, skakanie wokół własnej osi, można wykorzystać popularną zabawę „gra w gumę”.

- Ruchy wahadłowe głową – od barku do barku , w pozycji stojącej, siedzącej i szczególnie w klęku podpartym.

- „Kołyska” – przód-tył, na boki; w leżeniu na brzuchu/ ręce chwytają kostki nóg/ i na plecach  /ręce obejmują ugięte kolana/.

-Siedząc na kawałku wykładziny dywanowej- obroty wokół własnej osi, odpychając się samymi rękoma/ nogami ; na parkiecie lub innej posadzce z poślizgiem.

- Siad skrzyżny – wprawienie górnej części ciała w ruch wahadłowy/ kolisty.

- W pozycji stojącej, lekki rozkrok, robienie „wahadła” ze swojego ciała przenosząc ciężar z jednej nogi na drugą; na boki, przód tył.

- Przyjmowanie i utrzymanie pozycji typu „bocian”, jaskółka”.

- W parze z dzieckiem- zabawa w „drobną kaszkę”. ; obroty trzymając się za skrzyżowane ręce.

- Chodzenie stopkami wzdłuż rozłożonej na podłodze liny/ skakanki po linii prostej, a z czasem układanej w inne kształty./ np. niektórych liter/

- „ Otrzepywanie się pieska po wyjściu z wody”- pozycja czworaczna, ruch strzepywania poszczególnych kończyn. /można włączyć różnicowanie stron ciała prawo-lewo i zwłaszcza głowy.

- w klęku podpartym wyciąganie na sygnał rak i nóg / np. prawa ręka do przodu, lewa noga do tyłu/ i utrzymanie przez kilka sekund na dwóch pozostałych kończynach.

- Wchodzenie/ schodzenie/ zeskakiwanie ze „stopnia” /podstawka zbita z desek lub niski stołeczek/; tu także z użyciem określeń przestrzennych: w przód-w tył , na prawo –na lewo;

np: najpierw postaw na stopniu lewą nogę potem dostaw prawą, a teraz zeskocz oburącz w tył itp.

     Tę samą podstawkę/ stołeczek można wykorzystać dla właściwego poboru stóp podczas zajęć stolikowych z dziećmi nie sięgającymi  nogami do podłogi .

Uwaga: u dzieci z nadwrażliwością systemu przedsionkowego należy być ostrożnym w stosowaniu i dawkowaniu stymulacji typu rotacyjnego; należy od razu przerwać ćwiczenie,  jeżeli dziecko zgłosi mdłości czy silny zawrót głowy. 

Przekraczanie linii środkowej ciała

- W leżeniu na plecach przekładanie przedmiotów leżących po prawej stronie ciała/ na wysokości głowy/ sięgając po nie wyprostowaną prawą ręką. Głowa nieruchoma, po środku oczy wodzą za ręką od momentu wzięcia przedmiotu , aż do jego odłożenia po drugiej  stronie. Ruch ręki wolny, zatacza łuk.

To samo w przeciwną stronę.

Przedmiotami do podnoszenia mogą być : klocki lego/ na zakończenie ćwiczenia dziecko buduje z nich wg wzoru / plastikowe litery/ które dziecko próbuje rozpoznać dotykiem już w momencie wzięcia do ręki ,a po przełożeniu może układać z nich wyraz/ wyrazy do utrwalania/ np. /trudności ortograficznej/ wypisane na karteczkach i czytane przy przekraczaniu linii środkowej ciała itp.

- „Nożyce”- rękoma , nogami każdą parą kończyn z osobna oraz równoczesne.

-  W siadzie płaskim, nogi w rozkroku, sięganie wyprostowanymi rękoma raz do jednej, raz do drugiej nogi.

- Krążenie ramionami przed sobą „rysując” w powietrzu przecinające się koła; można wykonywać w leżeniu, siedzeniu staniu.

 Planowanie ruchowe i obustronna koordynacja

- „ Ojciec Wergiliusz” prezentowanie dziecku do odtworzenia różnych wzorców ruchowych o rosnącym stopniu złożoności, jednak dopasowanych do złożoności  dziecka.

Np. „skoki pajacyka” – trudne dla wielu dzieci można rozłożyć na elementy składowe; najpierw odtwarzanie pracy samych rąk , samych nóg, połączyć wzorzec.

Uwaga: do zabaw w naśladowanie warto włączyć praksje oralne, szczególnie jeśli u dziecka występują zaburzenia artykulacyjne; wspomoże to pracę logopedy.

-Rytmy – z użyciem rąk/ wyklaskiwanie, klepanie się po udach itp. / i nóg/ tupanie/. Zabawy

mogą obejmować zarówno odtwarzanie zaprezentowanego rytmu, jak i wyklaskiwanki  w parze z terapeutą lub drugim dzieckiem.

-„Sylaby ruchowe” /  dla dzieci starszych, raczej w wieku szkolnym/

Np. la – oznacza stanie na jednej nodze do-przysiad. Prosimy dziecko, by zaplanowało  i wykonało sekwencję la – do, la- do – la, do – la – la itp.

- Rzucanie-łapanie –przerzucanie woreczka/ piłeczki np. przerzucanie z ręki do ręki, podrzut-klaśniecie / 1x, 2x / złapanie, podrzut –klepnięcie się w uda- złapanie itp. Do wykonania w siadzie , w pozycji stojącej, w połączeniu z marszem.

- Chodzenie po kolorowych kartonach rozłożonych na podłodze wg zadanej sekwencji kolorystycznej, bez wykonywania ciałem obrotów, co zmusza do chodzenia tył, w bok a nie wyłącznie do przodu.

- Na tych samych kartonach przyjmowanie opisanych słownie pozycji; np. połóż prawą rękę na żółtym kartonie,  a lewą na niebieskim, prawą nogę postaw na czerwonym , a lewą na zielonym. Utrzymanie przez chwilę równowagi w tej pozycji – „ pomnik”

 Wzmacnianie mięśni grzbietowych w połączeniu z doskonaleniem percepcji wzrokowej/ w tym ruchów gałek ocznych

- Dziecko leży na brzuchu,  na sygnał unosi głowę i ma za zadnie rozpoznać bodziec wzrokowy eksponowany na linii środkowej ciała, na wysokości oczu dziecka.

Dobór bodźców zależny jest od wieku dziecka: konkretne przedmioty, obrazki przedmiotów, figury geometryczne, litery. Wyrazy itp.

- Leżenie na plecach, nogi ugięte w kolanach zza ugiętych kolan pokazujemy dziecku do rozpoznania różne elementy/ jak w ćwiczeniu poprzednim/; musi unieść i przytrzymać głowę, by je zobaczyć. Dzieciom młodszym, lub z bardzo słabymi mięśniami karku możemy początkowo podłożyć płaską poduszeczkę/ złożony ręcznik co ułatwi im wykonanie.

- Wodzenie wzrokiem za przedmiotem przesuwanym wzdłuż linii poziomej, pionowej po znaku X; głowa nie ruchoma na linii środkowej ciała.

Możemy także rysować ręką w powietrzu figury geometryczne, symetryczne litery i prosić, by dziecko podążało wzrokiem za „rysowanym” kształtem, a następnie go rozpoznawało.

- Celowanie w wiszący na sznurku balon/ piłeczkę trzyma w ręku paletką lub kartonową tubą

Do wykonywania w siedzeniu, w staniu.

-Koncentrowanie wzroku na przedmiotach znajdujących się w różnej odległości /bliżej, dalej/,

również na przedmiocie zbliżanym i oddalanym od twarzy dziecka .

Uwaga: jeżeli zajęcia z dzieckiem mają charakter stolikowy, to dobrze by przynajmniej w czasie ich trwania zmieniło pozycję. Polecane jest np.: składanie puzzli, lub innych układanek także czytanie w pozycji leżącej na brzuchu z symetrycznym podporem na przedramionach.